سندروم شانه یخ زده

سندروم شانه یخ زده

سندروم شانه یخ زده که بیماری التهابی کپسول شانه است، با درد و سفتی در ناحیه مفصل شانه همراه می باشد. علائم و نشانه های این سندروم به تدریج شروع می شود و به مرور زمان شدت می گیرد. گذراندن دوران نقاهت برخی بیماری هایی که فرد نباید شانه خود را تکان دهد، بروز این سندروم را افزایش می دهد.
درمان شانه یخ زده، با بهترین مرکز فیزیوتراپی و یا تزریق کورتیکواستروئید و بی حس کردن مفصل شانه صورت می گیرد. در برخی موارد نیز جراحی توصیه می شود.

علائم و نشانه های سندروم شانه یخ زده

این سندروم سه مرحله دارد:
– در مرحله اول، هر گونه حرکت شانه منجر به بروز درد می شود، و انجام برخی از حرکات محدود خواهد شد.
– در مرحله دوم، از شدت درد کاسته می شود، اما شانه سفت و در نهایت، محدودیت های حرکتی نیز بیشتر خواهد شد.
– در مرحله سوم، انجام برخی حرکات برای فرد آسان تر خواهد شد.
در برخی از بیماران، شدت درد به هنگام خواب به حدی می رسد که فرد از خواب بیدار می شود.

سندروم-شانه-یخ-زده
علت بروز سندروم شانه یخ زده

استخوان ها، رباط ها و تاندون های مفصل شانه، توسط یک بافت همبند کپسولی احاطه می شوند. زمانی که این کپسول، ضخیم و یا تنگ شود، دامنه حرکات شانه محدود و شانه یخ زده ظاهر می گردد. علت اصلی بروز این سندروم هنوز به طور قطعی مشخص نشده است، اما برخی از پزشکان بر این باورند که افراد دیابتی و یا افرادی که باید برای مدت زمان طولانی از شانه خود استفاده نکنند و مفصل شانه ثابت نگه داشته شود، بیشتر در معرض ابتلا به سندروم شانه یخ زده قرار دارند.
عواملی مانند:
– سن. افراد بالای 40 سال
– شکستگی بازو
– دوران نقاهت بعد از جراحی و ثابت نگه داشتن مفصل شانه
– بیماری های سیستمیک مانند، دیابت، کم کاری و پرکاری تیروئید، بیماری های قلبی و پارکینسون
احتمال ابتلا به سندروم شانه یخ زده را افزایش می دهند.
تشخیص این سندروم از طریق معاینه بالینی امکان پذیر می باشد. پزشک از بیمار می خواهد شانه خود را در جهات مختلف تکان دهد تا میزان درد و محدوده حرکتی مشخص شود. گاهی این سندروم تنها از روی علائم و نشانه ها تشخیص داده می شود. اشعه ایکس و MRI از دیگر روش های تشخیصی هستند.

درمان سندروم شانه یخ زده

هدف از درمان، کنترل درد و بازگرداندن محدوده حرکات و فعالیت های شانه به حالت نرمال و اولیه می باشد. به همین خاطر، اغلب داروهای مسکن مانند آسپیرین و ایبوبروفن به بیمار داده می شود تا از شدت درد کاسته شود.
فیزیوتراپی در غرب تهران بعد از کم شدن درد، به تقویت قوای عضلانی و افزايش دامنه حركتى مفصل شانه کمک می کند و انجام بسیاری از حرکات برای فرد آسان خواهد شد.
در بسیاری از بیماران، این سندروم طی 12 تا 18 ماه بهبود می یابد. در صورت تداوم علائم و یا تشدید درد، معمولا اقدامات درمانی زیر در نظر گرفته می شود:
تزریق استروئید. این تزریق باعث کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی شانه می شود، به خصوص در مراحل اولیه سندروم
تزریق آب استریل به کپسول مفصل. با این کار، انجام حرکات برای فرد آسان خواهد شد.
جراحی. به ندرت پیش می آید که برای فردی جراحی توصیه شود. با جراحی، بافت اسکار و چسبنده از داخل مفصل شانه برداشته می شود، در نتیجه، دامنه حرکتی نیز بهبود می یابد.

فیزیوتراپی مفصل زانو

درمان دیسک کمر

فیزیوتراپی بعد از جراحی شانه

فیزیوتراپی لگن

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک − 1 =


Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/gomnamii/public_html/wp-includes/functions.php on line 3743